1.2. Sistem Modelleri ve Hata Türleri

Zaman ve hata hakkındaki varsayımlarınızı sabitlemeden doğruluk üzerine akıl yürütemezsiniz. Bir sistem modeli işte bu sözleşmedir: mesajların bir sınır içinde gelip gelmediğini, düğümlerin nasıl başarısız olabileceğini ve herhangi bir katılımcının yalan söyleyip söyleyemeyeceğini tanımlar. Modeli fazla iyimser seçerseniz protokolünüz üretimde çöker; fazla kötümser seçerseniz hiç ihtiyaç duymadığınız savunmaların bedelini ödersiniz. Bu bölüm, senkron ağlardan asenkron ağlara ve crash-stop hatalarından Bizans hatalarına kadar uzanan yelpazeyi gezer; böylece kitabın ilerleyen kısımlarındaki her algoritma tam olarak hangi modeli varsaydığını belirtebilir.

İncelenen Konular

• 1.2.1. Ağ Modelleri: Senkron, Asenkron ve Kısmen Senkron: Senkron, asenkron ve kısmen senkron zamanlama varsayımlarını ve her birinin bir protokole neyi garanti ettirdiğini karşılaştırır.
• 1.2.2. Hata Modelleri: Crash-Stop, Crash-Recovery, Omission: Bir sistemin hangi hataları tolere etmesi gerektiğini belirleyen crash-stop, crash-recovery ve omission hata modellerini tanımlar.
• 1.2.3. Bizans Hataları: Kötü Niyetli veya Bozuk Aktörler: En zor hata sınıfını kapsar: keyfi ya da kötü niyetli davranan düğümler; bozuk ve yalan söyleyen aktörler dahil.
• 1.2.4. Deterministik ve Olasılıksal Hata Modelleri: En kötü durum davranışını varsayan hata modellerini, hataları olasılık olarak ele alanlarla karşılaştırır.
• 1.2.5. Hata Yayılımı: Kaskad Hata Analizi: Tek bir hatanın pozitif geri besleme döngüleri aracılığıyla bağımlılıklar boyunca nasıl sistem çapında bir çöküşe yayıldığını analiz eder.