3.3. Tutarlılık Modelleri

Bir tutarlılık modeli, eşzamanlı yazmalar ve replikasyon varlığında bir okumanın ne döndürebileceğine dair bir sözleşmedir. Bu, dağıtık sistemlerde en yanlış anlaşılan konudur; büyük ölçüde aynı kelimenin — “tutarlılık” — CAP’te ve ACID’de farklı şeyler ifade etmesi yüzünden. Bu bölüm, yelpazeyi anomali anomali titizlikle kurar: linearizability’den (en yüksek koordinasyon maliyetiyle tek bir kopya gibi davranır) nedensel ve nihai tutarlılığa kadar; CAP ve PACELC ise neden her şeye birden sahip olamayacağınızı açıklayan teoremler olarak.

İncelenen Konular

• 3.3.1. Linearizability: En Güçlü Garanti, En Yüksek Maliyet: Sistemin tek bir kopya gibi davrandığı, en yüksek koordinasyon maliyetiyle en güçlü tek-nesne garantisini tanımlar.
• 3.3.2. Serializability: İşlem İzolasyonu: Eşzamanlı işlemlerin bir seri sırada yürütülüyormuş gibi göründüğü en güçlü çok-nesne izolasyonunu kapsar.
• 3.3.3. Zayıf İzolasyon ve MVCC: Read Committed, Snapshot Isolation, Write Skew: Read committed, snapshot isolation ve MVCC’yi ve snapshot isolation’ın izin verdiği write-skew anomalisini açıklar.
• 3.3.4. CAP Teoremi: CP ve AP Sistemler: CAP teoremini ve dayattığı gerçek seçimi netleştirir: ağ bölünmesi sırasında tutarlılık mı erişilebilirlik mi.
• 3.3.5. PACELC Teoremi: Gecikme-Tutarlılık Dengesi: CAP’i PACELC ile genişletir; bölünme olmadan bile var olan gecikme-e-karşı-tutarlılık ödünleşimini açığa çıkarır.
• 3.3.6. Nedensel Tutarlılık ve Oturum Garantileri: Spektrumun Ortası: Nedensel tutarlılığı ve oturum garantilerini, güçlü ile nihai arasındaki pratik orta yolu kapsar.
• 3.3.7. Nihai Tutarlılık: Son Yazı Kazanır (LWW) ve Zayıflıkları: Nihai tutarlılığı, son-yazı-kazanır çakışma çözümünü ve LWW’nin neden olabileceği sessiz veri kaybını açıklar.
• 3.3.8. CRDT’ler: Çakışmasız Çoğaltılmış Veri Türleri: Eşzamanlı güncellemeleri koordinasyon olmadan deterministik biçimde birleştiren çakışmasız çoğaltılmış veri türlerini tanıtır.